Makale Arama
Sayı
Anahtar Kelime, Yazar(lar)
Künye
Genel Yayın Yönetmeni
Akif Argun AKDOĞAN
Sorumlu Yazı İşleri Müdürü
Zühal SİRKECİOĞLU DÖNMEZ
Yayın Kurulu
Akif Argun AKDOĞAN
Süheyla Suzan GÖKALP ALICA
Tekin AVANER
Can Umut ÇİNER
Evren HASPOLAT
Koray KARASU
Özgün MİLLİOĞULLARI KAYA
Cenk REYHAN
Deniz YILDIRIM
Ozan ZENGİN
Danışma Kurulu
Prof. Dr. Örsan AKBULUT
Dr. Öğr. Üyesi Hüsniye AKILLI
Prof. Dr. Yüksel AKKAYA
Prof. Dr. Birgül AYMAN GÜLER
Prof. Dr. Tayfun ÇINAR
Prof. Dr. Oya ÇİTÇİ
Prof. Dr. Ahmet Alpay DİKMEN
Prof. Dr. Mehmet ECEVİT
Doç. Dr. Cengiz EKİZ
Muzaffer İlhan ERDOST
Prof. Dr. Özer ERGENÇ
Prof. Dr. Güngör EVREN
Prof. Dr. Atilla GÖKTÜRK
Prof. Dr. Can HAMAMCI
Prof. Dr. Gülser Ö. KAYIR
Prof. Dr. Ruşen KELEŞ
Prof. Dr. Nuray E. KESKİN
Prof. Dr. Bilsay KURUÇ
Prof. Dr. Ayşegül MENGİ
Prof. Dr. İzzettin ÖNDER
Prof. Dr. Tayfun ÖZKAYA
Prof. Dr. Metin ÖZUĞURLU
Doç. Dr. Sonay B. ÖZUĞURLU
Prof. Dr. Tülay ÖZÜERMAN
Prof. Dr. Hakan REYHAN
Prof. Dr. Seriye SEZEN
Prof. Dr. Cem SOMEL
Prof. Dr. Mümtaz SOYSAL
Prof. Dr. Erkan TURAL
Prof. Dr. Menaf TURAN
Prof. Dr. Oktar TÜREL
Doç. Dr. Birkân UYSAL
Doç. Dr. Aslı YILMAZ UÇAR
Yazışma Adresi
YAYED Ziya Gökalp Cad. No. 30
Kat. 5 D. 17 06420
Kızılay / ANKARA
Tel: 0 312 430 35 60
Faks: 0 312 430 62 90
E-posta: msy@yayed.org
Altı Aylık Kuramsal Dergi
Ulusal Hakemli Dergi
Yayın Türü: Yerel Süreli Yayın
Sertifika No: 0307-06-008465
ISSN:1306-8202
MSY, IBSS, EBSCO, ULAKBİM
TR Dizin Sosyal ve Beşeri Bilimler ve
ASOS Indeks’te yer almaktadır.

2011 (Sayı: 16)
1
:
TÜRKİYE’DE REKTÖR BELİRLEME SÜRECİ ve ‘MÜTEVELLİ HEYETİ’ TARTIŞMALAR
Sultan KAVİLİ ARAP
Türkiye’de modern üniversite sisteminin kurulmasından bu yana rektö- rün belirlenmesine ilişkin farklı uygulamalar söz konusu olmuştur. 1934 tarihli İstanbul Üniversitesi Talimatnamesinde müşterek karar- name ile atanan rektör, 1946-1981 arasındaki dönemde öğretim üye- leri tarafından doğrudan seçilmiştir. 1981 yılından 1992 yılına kadar atama yoluyla göreve gelirken; 1992 yılından itibaren ise üç aşamalı bir sistemle belirlenmektedir. Rektörün belirlenmesine ilişkin bu sis- tem, yaklaşık yirmi yıldır uygulanmakta olup, sisteme getirilen eleştiri- ler rektörlerin belirlendiği dönemlerde dozu artarak devam etmektedir. Günümüzde, yükseköğretim sisteminin revizyonu kapsamında rektör belirlemeye ilişkin değişiklik yapılması planlanmaktadır. Makalenin amacı, rektör belirleme yöntemi tartışmaları ekseninde, sisteme ilişkin sorunların ve çözüm önerilerinin neler olduğunu tespit etmek, bu öne- rilerin uygulanabilirliğini tartışmaktır. Çalışma dönemsel olarak YÖK’ün kurulmasından günümüze yaşanan gelişmeler ile sınırlandı- rılmıştır. Son yıllarda üzerinde ağırlıklı olarak durulan mütevelli heyeti- nin rektör belirleme sistemi açısından uygulanabilirliği de çalışma kap- samında incelenmiştir.
2
:
SAĞLIK BAKANLIĞI’NDA PERFORMANS DEĞERLENDİRME ve EK ÖDEME SİSTEMİ
İpek ÖZKAL SAYAN & Yusuf ŞAHAN
1980’li yıllarla birlikte ortaya çıkan Yeni Kamu Yönetimi anlayışının bir parçası olarak tanımlanması gereken performans yönetimi 2003 yılın- da Türkiye’de Sağlık Bakanlığı’nda uygulanmaya başlanmıştır. Ku- rumsal ve bireysel performans değerlendirmesi olarak uygulanan bu yöntem ödeme sistemi ile de ilişkilendirilmiştir. Performansa dayalı ek ödeme sistemi, Sağlık Bakanlığı’na bağlı kurum ve kuruluşlarda, Ba- kanlıkça belirlenen hizmet sunum şartları ve kriterleri de dikkate alın- mak suretiyle, personele döner sermaye gelirlerinden ilave ödeme ya- pan bir sistem şeklinde tanımlanabilir. Ancak uygulanan bu sistemin istenmeyen bir takım sonuçları olmuştur. Yapılan bu çalışmanın amacı Sağlık Bakanlığı’nda uygulanmaya başlayan kurumsal ve bireysel per- formans değerlendirmesi ile ek ödeme sistemini ayrıntılı bir şekilde açıklamak ve sağlık çalışanlarının sisteme ilişkin görüşleriyle birlikte sistemin değerlendirmesini yapmaktır.
3
:
‘ULUSAL DAVA’DAN ‘AYAKBAĞI’NA: KIBRIS SİYASETİNİN DÖNÜŞÜMÜ
Özge YAKA
Bu çalışma 2000’li yıllarda Türkiye’de Kıbrıs sorununun hem resmi devlet politikası bağlamında hem de kamuoyunda algılanış ve ele alı- nışında yaşanan dönüşümü değişik boyutlarıyla betimlemeyi ve tarih- sel bir perspektif ışığında analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda makale, Kıbrıs meselesinin tarihsel gelişiminin eleştirel bir tahlilini, özellikle de 1999 sonrası döneme ve büyük sermaye ve onun temsilcisi TÜSİAD’ın söz konusu dönüşümde oynadığı role odaklanarak, yapmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’nin Kıbrıs politika- sındaki ve kamuoyunun konuya bakışındaki dönüşümü anlamak ve analiz etmek için, bu süreci ülkenin genel siyasi atmosferi ve dönemin hegemonik vizyon/proje/görüşleri ile ilişkilendirmenin gerekliliği savu- nulmaktadır. Kıbrıs hakkındaki resmi politika ve kamuoyu görüşünün özellikle 2000’li yıllarda dönüşmesini, Helsinki Zirvesinin ardından bir hegemonik proje olarak ortaya çıkan AB üyelik sürecinden bağımsız olarak anlamak ve analiz etmek mümkün değildir. Bu çalışma Türki- ye’nin Kıbrıs siyasetinin dönüşümünün 2002 seçimlerinin hemen ar- dından ortaya çıkan AKP-büyük sermaye koalisyonu eliyle hayata ge- çirildiğini ve AB’ye üyelik (hegemonik) projesinin bir boyutu olarak gö- rülmesi gerektiğini savunmaktadır.
4
:
OSMANLI’DA YABANCI YATIRIMLAR DUYUNU UMUMİYE ve TÜTÜN REJİSİ
Melda YAMAN ÖZTÜRK & Nuray ERTÜRK KESKİN
Tütün Rejisi, Osmanlı kaynakları üzerindeki Avrupa kontrolünü açık bir statüye kavuşturan Duyunu Umumiye sistemi içinden doğan çok- uluslu bir yabancı sermaye yatırımıdır. Osmanlı Devleti’nde bir yandan yabancı sermaye yatırımları ve dış borçlar ile Osmanlı maliyesi Avru- pa sermayesinin denetimi altına girerken, öbür yandan, tarımda meta üretiminin gelişmesine bağlı olarak tarımsal üretim gelişmiş ve geniş- lemiştir. Bir doğrudan yabancı sermaye yatırımı olarak Tütün Rejisi, Osmanlı’nın yabancı finans, sanayi ve ticaret sermayesiyle bağlarını güçlendirmiştir.
5
:
KARŞILAŞTIRMALI SİYASAL SİSTEMLERİN DOĞASI ve GELECEĞİ
Philippe C. SCMITTER** (Çev. Çiğdem DEMİRCAN)
6
:
YOKSULLUKLA MÜCADELEDE DEVLETİN ROLÜ: SOSYAL YARDIMLAŞMA ve DAYANIŞMAYI TEŞVİK FONU
Önder ÇALCALI
Yoksulluk, tarihten beri süregelen ve günümüz dünyasında da varlığı- nı koruyan, çok sayıda insanın mücadele ettiği önemli bir sorundur. Yoksulluk sorununu aşmak için devletler bazı politikalar uygulamakta- dırlar. Gelir seviyeleri toplumun belirli bir oranının altında olan yoksul kesime yönelik yapılan harcamaların tamamı, sosyal koruma harca- malarını oluşturur. Türkiye’de yoksullukla mücadele için, Sosyal Yar- dımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu ve bu fona bağlı faaliyet gös- teren vakıfların yaptıkları harcamalar, toplam sosyal koruma harcama- ları içerisinde önemli bir kalemi teşkil etmektedir. Oysa söz konusu vakıfların örgütlenme biçimlerinin ve faaliyetlerinin Türkiye’de yoksul- luğu azaltmadaki başarısı tartışmalıdır. Bu çalışmada, yoksullukla mü- cadele için devletin üstlenmesi gereken fonksiyonlar, farklı siyasi akımlar açısından tartışılmıştır. Bu bağlamda, Türkiye’de yoksulluğun azaltılması için yapılan toplam sosyal koruma harcamaları, uluslarara- sı karşılaştırmalara da ver verilerek ele alınmış, bu harcamalar içeri- sinde Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu’nun etkinliği, sayısal veriler yardımıyla analiz edilmeye çalışılmıştır.
7
:
Tüm Yazılar
Memleket Siyaset Yönetim
İşbu sitenin tüm hakları saklıdır. Site içerisindeki dökümanlar izinsiz ve kaynak gösterilmeden kullanılamaz. © 2015
Web Tasarım